Wie was Sint Rochus

 

Rochus werd rond het jaar 1298 in de Franse stad Montpellier geboren. Hij was de zoon van vrome ouders die reeds vroeg stierven. Rochus gaf al zijn bezittingen weg aan de armen van de stad. Hij wilde voortaan zonder middelen door de wereld pelgrimeren. Als eerste doel stelde hij zich Rome voor. Op weg naar de eeuwige stad openbaarde zich dat Rochus wonderlijke genezingen kon verrichten. Veel zieken die aan de pest leden werden door hem door het kruisteken genezen. Ook in Rome werden op deze wijze velen van hun ziekte genezen. Op zijn terugreis naar zijn geboortestad werd Rochus zelf ernstig ziek. Hij leed aan de pest.
De legende vertelt dat Rochus zich in het bos in een hut in de buurt van de stad Piacenza vestigde om niemand te besmetten en daar in alle rust te sterven. Door een engel, die hem verscheen, kreeg hij weer moed. Dagelijks werd hem door een hond vers eten gebracht. Gesterkt door gebed en voeding kon hij zijn terugreis weer opnemen. Hij had het plan genomen om te pelgrimeren naar Santiago. In zijn geboortestad Montpellier werd hij echter door niemand herkend. Hij werd zelfs vijandig bejegend en in een kerker geworpen omdat men dacht dat het een spion was (het was oorlogstijd). Gelaten liet alles over zich komen en droeg zijn lijden aan de Gekruisigde op. Hij bleef zwijgen over zijn werkelijke herkomst. Na meer dan vijf jaar gevangenis stierf Rochus op 32 jarige leeftijd. Pas toen hij gestorven was herkende men hem aan zijn moedervlek boven zijn been.
Patroon van: gevangenen, zieken, ziekenhuizen, artsen, apothekers, chirurgen, boeren, kunsthandelaren, tuinlui, meubelmakers, stratenmakers.
Patroon tegen: pest, besmettelijke ziekten, cholera, hondsdolheid, beenkwalen, knieaandoeningen, ongelukken.
gallery/rochusbeeld

Vanwaar de keuze voor de H. Rochus als patroonheilige?

 

Bij de cholera-epidemieën in 1866 – 1867 namen de inwoners van Deurne–Zuid hun toevlucht tot de H. Rochus om zijn bescherming af te smeken. In hun nood wendden ze zich tot hem omdat hij in zijn leven mensen met besmettelijke ziekten verzorgde tot hij er zelf door aangetast werd.
In 1866 ontstond de Broederschap van de H. Rochus.
Uit dankbaarheid tot de H. Rochus, omdat de Zuidzijde Van Deurne veel minder beproefd was geworden dan de Noordzijde, werd een mooi Rochusbeeld aangekocht en een houten kapel gebouwd op de hoek van de Waterbaan tegen de Herentalsebaan.
Om het verkeer op de Herentalsebaan niet te hinderen werd ze verplaatst verder in de Waterbaan in 1907, ongeveer over de plaats waar ze nu staat. 3O jaar lang deelde ze daar lief en leed van de parochie.

 

De stenen kapel op de plaats waar ze nu nog staat werd ingewijd op 3 november 194O.